๑๗๗    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๑๗๙
         บทว่า  กาเลน  ได้แก่  โดยขณะ   คือ  โดยสมัย.
         การฟังธรรมชื่อว่า   ธัมมัสสวนะ  คำที่เหลือมีนัยอันข้าพเจ้ากล่าวแล้ว
นั้นแหละ. นี่คือการพรรณนาเฉพาะบท  ส่วนการพรรณนาเนื้อความ  พึงทราบ
ดังต่อไปนี้.
         การกระทำความเคารพ     การกระทำความหนักแน่น    ความเป็นผู้มี
คารวะตามสมควร    ในพระพุทธเจ้า    พระปัจเจกพุทธเจ้า    สาวกของพระ
ตถาคตเจ้า   อาจารย์   อุปัชฌาย์   มารดาบิดา   พี่ชายพี่สาว  เป็นต้น   ที่ควร
แก่การกระทำความเคารพ  ชื่อว่า  คารวะ   เพราะคารวะนี้นั้น   เป็นเหตุแห่ง
การไปสู่สุคติภพเป็นต้น    เหมือนอย่างที่ตรัสไว้   (ในจูฬกัมมวิภังคสูตร)  ว่า
         บุคคลกระทำความเคารพในบุคคลผู้ควรเคารพ   ได้แก่นับถือคนที่ควร
นับถือ  บูชาคนที่ควรบูชา  บุคคลเช่นนั้น  เบื้องหน้าแต่การตายเพราะกายแตก
ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์     ด้วยกรรมนั้นอันเขาให้พรั่งพร้อมสมาทานแล้ว
อย่างนี้.     ถ้าหากว่าเบื้องหน้าแต่การตายเพราะกายแตก     เขาไม่เข้าถึงสุคติ
โลกสวรรค์  ถ้ามาสู่ความเป็นมนุษย์   จะอุบัติในที่ใด ๆ ในภายหลัง ย่อมเป็นคน
มีสกุลสูง  ในที่นั้น ๆ เหมือนอย่างที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า  ภิกษุทั้งหลาย
อปริหานิยธรรม ๗ ประการเหล่านี้. ๗  ประการ  อะไรบ้าง คือ  มีความเคารพ
ในพระศาสดาเป็นต้น   เพราะฉะนั้น    ความเคารพ  พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า
เป็นมงคล.
         ความเป็นผู้อ่อนน้อม  คือความเป็นผู้มีความประพฤติถ่อมตน   ชื่อว่า
นิวาตะ    ความประพฤติถ่อมตน.    บุคคลประกอบด้วยความเป็นผู้ประพฤติ
ถ่อมตนใด  ถูกนำมานะออกแล้ว   ถูกนำความกระด้างออกแล้ว  เป็นผู้เสมอด้วย
หน้า ๑๗๘