| ชนเหล่าใดปราศจากความโลก ไม่ |
| ยึดถืออะไร ๆ ว่าเป็นของเรา ไม่มีความหวัง |
| มีอาสวะสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์ พราหมณ์ |
| พึงหลั่งไทยธรรมบูชาในชนเหล่านั้นตามกาล. |
| ชนเหล่าใดแล ไม่น้อมไปในตัณหา |
| ทั้งหลาย ข้ามโอฆะได้แล้ว ไม่ยึดถืออะไร ๆ |
| ว่าเป็นของเรา เที่ยวไปอยู่ พราหมณ์พึงหลั่ง |
| ไทยธรรมบูชาในชนเหล่านั้นตามกาล. |
| ชนเหล่าใดไม่มีตัณหาเพื่อเกิดในภพ |
| ใหม่ ในโลกไหน ๆ คือ ในโลกนี้หรือใน |
| โลกอื่น พราหมณ์พึงหลั่งไทยธรรมบูชาใน |
| ชนเหล่านั้นตามกาล. |
| ชนเหล่าใดละกามทั้งหลายได้แล้ว |
| ไม่ยึดถืออะไรเที่ยวไป มีตนสำรวมดีแล้ว |
| เหมือนกระสวยที่ตรงไป ฉะนั้น พราหมณ์ |
| พึงหลั่งไทยธรรมบูชาในชนเหล่านั้นตามกาล. |
| ชนเหล่าใดปราศจากความกำหนัด |
| มีอินทรีย์ตั้งมั่นดีแล้ว พ้นจาการจับแห่ง |
| กิเลส เปล่งปลั่งอยู่ เหมือนพระจันทร์ |
| พ้นแล้วจากราหูจับ สว่างไสวอยู่ฉะนั้น |
| พราหมณ์พึงหลั่งไทยธรรมบูชาในชนเหล่า- |
| นั้นตามกาล. |