| ม. ใครย่อมบริสุทธิ์ ใครย่อมหลุดพ้น |
| และใครยังติดอยู่ บุคคลจะไปพรหมโลกได้ |
| ด้วยอะไร ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี ข้า- |
| พระองค์ทูลถามแล้ว ขอพระองค์โปรด |
| ตรัสบอกแก่ข้าพระองค์ผู้ไม่รู้ ก็พระผู้มี |
| พระภาคเจ้าผู้เป็นพรหม ข้าพระองค์ขออ้าง |
| เป็นพยานในวันนี้ เพราะพระองค์เป็นผู้ |
| เสมอด้วยพรหมของข้าพระองค์จริง ๆ(ข้าแต่ |
| พระองค์ผู้มีความรุ่งเรื่อง) บุคคลจะเข้าถึง |
| พรหมโลกได้อย่างไร. |
| พ. (ดูก่อนมาฆะ) ผู้ใดย่อมบูชายัญ |
| ครบทั้ง ๓ อย่าง ผู้เช่นนั้นพึงให้ทักขิไณย- |
| บุคคลทั้งหลายยินดีได้ เราย่อมกล่าวผู้นั้นว่า |
| เป็นผู้ควรแก่การขอ ครั้นบูชาโดยชอบอย่าง |
| นั้นแล้ว ย่อมเข้าถึงพรหมโลก. |
| [๓๖๓] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว มาฆมาณพได้กราบ |
| ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้ง |
| นัก ฯลฯ ขอพระองค์ทรงจำข้าพระองค์ ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต |
| ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป. |
| จบมาฆสูตรที่ ๕ |