| อย่างไร และอย่างไรบัณฑิตจึงกล่าวบุคคล |
| ว่าผู้รู้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์อัน |
| ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์ |
| แก่ข้าพระองค์เถิด. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ |
| ผู้ใดถึงความดับกิเลสด้วยมรรคที่ตน |
| อบรมแล้ว ข้ามความสงสัยเสียได้ ละความ |
| ไม่เป็นและความเป็นได้เด็ดขาด อยู่จบ |
| พรหมจรรย์ มีภพใหม่สิ้นแล้ว ผู้นั้นบัณฑิต |
| กล่าวว่า เป็นภิกษุ. |
| ผู้ใดวางเฉยในอารมณ์มีรูปเป็นต้น |
| ทั้งหมด มีสติ ไม่เบียดเบียนสัตว์ในโลก |
| ทั้งปวง ข้ามโอฆะได้แล้ว เป็นผู้สงบ ไม่ |
| ขุ่นมัว ไม่มีกิเลสเครื่องฟูขึ้น ผู้นั้นบัณฑิต |
| กล่าวว่า ผู้สงบเสงี่ยม. |
| ผู้ใดอบรมอินทรีย์แล้ว แทงตลอด |
| โลกนี้และโลกอื่น ทั้งภายในทั้งภายนอกใน |
| โลกทั้งปวง รอเวลาสิ้นชีวิตอยู่ อบรมตน |
| แล้ว ผู้นั้นบัณฑิตกล่าวว่า ผู้ฝึกตนแล้ว. |
| ผู้พิจารณาทั้งสองอย่าง คือ จุติและ |
| อุบัติ ตลอดกัปทั้งสิ้นแล้ว ปราศจากธุลี |