๔๗๕    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๔๗๗
                โลกหน้าแล้ว   ล่วงชาติและมรณะได้   ผู้คง
                ที่เห็นปานนั้น   บัณฑิตกล่าวว่า  เป็นสมณะ.
                        ผู้ใดล้างบาปได้หมดในโลกทั้งปวง
                คือ   อายตนะภายในและภายนอกแล้ว  ย่อม
                ไม่มาสู่กัป    ในเทวดาและมนุษย์ผู้สมควรผู้
                นั้นบัณฑิตกล่าวว่า  ผู้ล้างบาป.
                        ผู้ใดไม่กระทำบาปอะไร ๆ  ในโลก
                สลัดออกซึ่งธรรมเป็นเครื่องประกอบและ
                เครื่องผูกได้หมด     ไม่ข้องอยู่ในธรรมเป็น
                เครื่องข้องมีขันธ์เป็นต้นทั้งปวง     หลุดพ้น
                เด็ดขาด  ผู้คงที่   เห็นปานนั้น  บัณฑิตกล่าว
                ว่า  เป็นนาค.
         [๓๖๘]  ลำดับนั้น   สภิยปริพาชก ฯลฯ    ได้ทูลถามปัญหาข้อต่อไป
กะพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
                        ท่านผู้รู้ทั้งหลายกล่าวใครว่าผู้ชนะ-
                เขต  กล่าวบุคคลว่า เป็นผู้ฉลาด  ด้วยอาการ
                อย่างไร อย่างไรจึงกล่าวบุคคลว่า เป็นบัณฑิต
                และกล่าวบุคคลว่า    เป็นมุนี     ด้วยอาการ
                อย่างไร  ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ่า  พระองค์
                อันข้าพระองค์ทูลถามแล้วขอจงตรัสพยา-
                กรณ์แก่ข้าพระองค์เถิด.
         พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า  ดูก่อนสภิยะ
หน้า ๔๗๖