| ภายนอก แล้วดำรงอยู่ ผู้นั้นอันเทวดาและ |
| มนุษย์บูชา ล่วงธรรมเป็นเครื่องข้องและข่าย |
| คือตัณหาและทิฏฐิแล้ว ท่านผู้รู้ทั้งหลาย |
| กล่าวว่า เป็นมุนี. |
| [๓๖๙] ลำดับนั้น สภิยปริพาชก ฯลฯ ได้ทูลถามปัญหาข้อต่อไปกะ |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า |
| บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้บรรลุอะไร ว่า |
| ผู้ถึงเวท กล่าวบุคคลว่า ผู้รู้ตาม ด้วยอาการ |
| อย่างไร กล่าวบุคคลว่า ผู้มีความเพียร ด้วย |
| อาการอย่างไร และบุคคลผู้อันบัณฑิตกล่าวว่า |
| เป็นผู้ชื่อว่า อาชาไนย ด้วยอาการอย่างไร |
| ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์อันข้า |
| พระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์แก่ |
| ข้าพระองค์เถิด. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ |
| ใดพิจารณาเวททั้งสิ้น อันเป็น |
| ของมีอยู่แห่งสมณะและพราหมณ์ทั้งหลาย |
| ปราศจากความกำหนัดในเวทนาทั้งปวง |
| ผู้นั้นล่วงเวททั้งหมดแล้ว บัณฑิตกล่าวว่า ผู้ |
| ถึงเวท. |