| ด้วยอาการอย่างไร กล่าวบุคคลว่า ผู้มีจรณะ |
| ด้วยอาการอย่างไร และบุคคลผู้อันบัณฑิต |
| กล่าวว่าเป็นผู้ชื่อว่าปริพาชก ด้วยอาการ |
| อย่างไร ข้าแต่พระผู้พระภาคเจ้า พระองค์ |
| อันข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยา |
| กรณ์แก่ข้าพระองค์เถิด. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ |
| บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้ฟังแล้ว รู้ยิ่ง |
| ธรรมทั้งมวล ครอบงำธรรมที่มีโทษและไม่ |
| มีโทษอะไร ๆ อันมีอยู่ในโลกเสียได้ ไม่มี |
| ความสงสัย หลุดพ้นแล้ว ไม่มีทุกข์ในธรรม |
| มีขันธ์และอายตนะเป็นต้นทั้งปวง ว่า ผู้ |
| สมบูรณ์ด้วยสุตะ. |
| บุคคลนั้นรู้แล้ว ตัดอาลัย (และ) |
| อาสวะได้แล้ว ย่อมไม่เข้าถึงการนอนใน |
| ครรภ์ บรรเทาสัญญา ๓ อย่าง และเปือกตม |
| คือ กามคุณแล้ว ย่อมไม่มาสู่กัป บัณฑิต |
| กล่าวว่า เป็นอริยะ. |
| ผู้ใดในศาสนานี้ เป็นผู้บรรลุธรรม |
| ที่ควรบรรลุเพราะจรณะ เป็นผู้ฉลาด รู้ธรรม |