| พระองค์ทรงกำจัดเสียแล้ว ถอนขึ้นได้แล้ว |
| พระองค์เป็นผู้เยือกเย็น เป็นผู้ถึงการฝึกตน |
| มีพระปัญญาเครื่องจำทรง มีความบากบั่น |
| เป็นนิตย์ในสัจจะ. |
| เทวดาทั้งปวง ทั้งสองพวก (คือ |
| อากาสัฏฐเทวดา และภุมมัฏฐเทวดา) ที่ |
| อาศัยอยู่ในนารทบรรพตย่อมชื่นชม ต่อ |
| พระองค์ผู้ประเสริฐยิ่ง ผู้มีความเพียรใหญ่ |
| แสดงธรรมเทศนา. |
| ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย |
| ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่ |
| พระองค์ผู้เป็นบุรุษอันสูงสุด ข้าพระองค์ขอ |
| นอบน้อมแด่พระองค์ บุคคลผู้เปรียบเสมอ |
| พระองค์ไม่มีในโลก พร้อมทั้งเทวโลก. |
| พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า เป็นพระ |
| ศาสดา เป็นมุนีผู้ครอบงำมาร พระองค์ |
| ทรงตัดอนุสัย ข้ามโอฆะได้เองแล้ว ทรง |
| ช่วยให้หมู่สัตว์นี้ข้ามได้แล้ว. |
| พระองค์ทรงก้าวล่วงอุปธิ ทำลาย |
| อาสวะได้แล้ว พระองค์เป็นดังสีหะ ไม่มี |