๔๘๗    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๔๘๙
ฉันอาหารเสร็จแล้วได้ไปยังที่อื่นต่อไป    ได้ภัตตาหารเต็มบาตรแล้ว   เอาน้ำที่
สระอโนดาต    และแปรงสีฟันชื่ออนาคลดามาหาภิกษุเหล่านั้นกล่าวว่า    อาวุโส
ทั้งหลาย  ท่านจงดูอานุภาพยิ่งใหญ่  บิณฑบาตนี้นำมาจากแคว้นอุตรกุรุ  น้ำและ
แปรงสีฟันนี้นำมาจากหิมวันตประเทศ    ท่านทั้งหลายจงฉันภัตตาหารนี้บำเพ็ญ
สมณธรรมเถิด  ผมจะอุปัฏฐากพวกท่านอย่างนี้ตลอดไป.   ภิกษุเหล่านั้นได้ฟัง
แล้วจึงกล่าวว่า   พระคุณเจ้าขอรับ     พระคุณเจ้าทำกิจเสร็จแล้ว   พวกกระผม
แม้เพียงสนทนากับพระคุณเจ้าก็เสียเวลาอยู่แล้ว   บัดนี้   ขอพระคุณเจ้าอย่ามาหา
พวกกระผมอีกเลย.  พระมหาเถระนั้นเมื่อไม่สามารถจะให้ภิกษุเหล่านั้นยินยอม
ได้โดยวิธีไร ๆ  หลีกไป.
         แต่นั้นบรรดาภิกษุเหล่านั้นรูปหนึ่ง    โดยล่วงไป  ๒ - ๓  วันได้เป็น
พระอนาคามีได้อภิญญา ๕.  ภิกษุนั้นก็ได้ทำอย่างนั้นเหมือนกัน   ครั้นถูกภิกษุ
อีกรูปหนึ่งห้ามก็กลับไปเช่นเดียวกัน.    ภิกษุนั้นพยายามห้ามอยู่อย่างนั้น    ครั้น
ถึงวันที่  ๗ จากวันที่ขึ้นไปสู่ภูเขาก็ยังไม่บรรลุคุณวิเศษไร ๆ ครั้นมรณภาพแล้ว
ก็ไปเกิดในเทวโลก.   ฝ่ายพระเถระผู้เป็นขีณาสพก็ปรินิพพานในวันนั้นนั่นเอง.
ท่านที่เป็นพระอนาคามีได้บังเกิดในสุทธาวาส.     เทพบุตรเสวยทิพยสมบัติใน
สวรรค์ชั้นกามาวจร ๖ ชั้นกลับไปกลับมา  ครั้นถึงศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้า
ของเราได้จุติจากเทวโลก    ถือปฏิสนธิในครรภ์ของปริพาชิกาผู้หนึ่ง.   นัยว่า
ปริพาชิกาผู้นั้นเป็นราชธิดาของกษัตริย์พระองค์หนึ่ง.    พระชนกชนนีได้ทรง
มอบราชธิดานั้นแก่ปริพาชกผู้หนึ่ง    ด้วยตั้งพระทัยว่าธิดาของเราจงรู้เรื่องลัทธิ
เถิด.  ปริพาชกผู้เป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของปริพาชกนั้น    ประพฤติเมถุนกรรมกับ
หน้า ๔๘๘