๕๑๓    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๕๑๕
         ลำดับนั้น      เกณิยชฎิล    อันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงชี้แจงให้เห็นแจ้ง
ให้สมาทาน  อาจหาญ  ร่าเริง ด้วยธรรมีกถาแล้ว  ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้า
ว่า   ขอพระโคดมผู้เจริญ   พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์    ทรงรับภัตของข้าพระองค์
เสวยในวันพรุ่งนี้   พระเจ้าข้า.
         [๓๗๔]   เมื่อเกณิยชฎิลกราบทูลอย่างนี้แล้ว      พระผู้มีพระภาคเจ้า
ได้ตรัสกะเกณิยชฎิลว่า  ดูก่อนเกณิยะ   ภิกษุสงฆ์มีมากถึง  ๑,๒๕๐  รูป  อนึ่ง
ท่านก็เลื่อมใสในพวกพราหมณ์ยิ่งนัก.
         แม้ครั้งที่  ๒  เกณิยชฎิลก็ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า    ข้าแต่
พระโคดมผู้เจริญ   ภิกษุสงฆ์มีมากถึง ๑,๒๕๐ รูป  ทั้งข้าพระองค์เป็นผู้เลื่อมใส
ในพวกพราหมณ์ก็จริง    ถึงอย่างนั้นก็ขอพระโคดมผู้เจริญพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์
ทรงรับภัตของข้าพระองค์เพื่อเสวยในพรุ่งนี้ .. .แม้ครั้งที่   ๓  เกณิยชฎิล...
พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงรับนิมนต์ด้วยดุษณีภาพ.
         ลำดับนั้นแล  เกณิยชฎิลทราบว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับนิมนต์แล้ว
ลุกจากอาสนะ   เข้าไปสู่อาศรมของตนแล้ว   เรียกมิตรอำมาตย์และญาติสายโลหิต
ทั้งหลายมากล่าวว่า  มิตรอำมาตย์  และญาติสาโลหิตผู้เจริญทั้งหลายจงฟังข้าพเจ้า
ข้าพเจ้านิมนต์พระสมณโคดมพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์     เพื่อเสวยภัตในวันพรุ่งนี้
ขอท่านทั้งหลายช่วยข้าพเจ้าขวนขวายด้วยกาย    พวกมิตร    อำมาตย์และญาติ
สาโลหิตทั้งหลายของเกณิยชฎิลรับคำแล้ว     บางพวกขุดเตา    บางพวกผ่าฟืน
บางพวกล้างภาชนะ บางพวกช่วยตั้งหม้อน้ำ บางพวกปูอาสนะ   ส่วนเกณิยชฎิล
ตกแต่งโรงปะรำเอง.
         [๓๗๕]   ก็สมัยนั้นแล  เสลพราหมณ์อาศัยอยู่ในอาปณนิคม   เป็นผู้รู้
จบไตรเพทพร้อมทั้งคัมภีร์นิฆัณฑุและคัมภีร์เกตุภะ     พร้อมทั้งประเภทอักษร
หน้า ๕๑๔