๕๒๐    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๕๒๒
                       ถ้าท่านผู้เจริญชอบใจคำสั่งสอนของ
                พระสัมมาสัมพุทธเจ้า  อย่างนี้ไซร้  แม้พวก
                เราก็จักบวชในสำนักของพระสัมมาสัมพุทธ-
                เจ้า  ผู้มีพระปัญญาอันประเสริฐ.
                       พราหมณ์ทั้ง  ๓๐๐ เหล่านี้  ได้ประนม
                อัญชลีทูลขอว่า    ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า
                ข้าพระองค์ทั้งหลาย  จักประพฤติพรหมจรรย์
                ในสำนักของพระองค์.
         พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า  ดูก่อนเสลพราหมณ์
                    พรหมจรรย์เรากล่าวดีแล้ว    ผู้บรรลุ
                จะพึงเห็นเอง  ไม่ประกอบด้วยกาล  การบวช
                ของบุคคลผู้ไม่ประมาทศึกษาอยู่ไม่เปล่า
                ประโยชน์.
         [๓๗๘]   เสลพราหมณ์พร้อมกับบริษัทได้บรรพชาอุปสมบทในสำนัก
ของพระผู้มีพระภาคเจ้า   ครั้งนั้นแล   พอล่วงราตรีนั้นไป  เกณิยชฎิล   สั่งให้
ตกแต่งขาทนียโภชนียาหารอันประณีตไว้ในอาศรมของตนเสร็จแล้วให้กราบทูล
ภัตกาลแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ   ถึงเวลาแล้ว   ภัตเสร็จ
แล้ว.
         ลำดับนั้น  เป็นเวลาเข้าพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนุ่งแล้ว   ทรงถือบาตร
และจีวรเสด็จเข้าไปยังอาศรมของเกณิยชฎิล  ครั้นแล้ว   ประทับนั่งเหนืออาสนะ
หน้า ๕๒๑