| ครั้งนั้นแล ท่านพระเสละ พร้อมทั้งบริษัทได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ- |
| ภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประณมอัญชลีไปทาง |
| ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า |
| ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระจักษุ |
| ข้าพระองค์ทั้งหลายถึงสรณะในวันที่ ๘ นับ |
| แต่วันนี้ เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ทั้งหลาย |
| จึงฝึกฝนตนอยู่ในศาสนาของพระองค์ ๗ |
| ราตรี. |
| พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า เป็น |
| ศาสดา เป็นมุนีครองงำมาร ทรงตัดอนุสัย |
| แล้ว เป็นผู้ข้ามได้เองแล้ว ทรงช่วยหมู่สัตว์นี้ |
| ให้ข้ามได้ พระองค์ทรงก้าวล่วงอุปธิได้แล้ว |
| ทรงทำลายอาสวะทั้งหลายแล้ว ไม่ทรงถือ |
| มั่น ทรงละความกลัวและความขลาดได้แล้ว |
| ดังสีหะ. |
| ภิกษุ ๓๐๐ รูปนี้ยืนประนมอัญชลีอยู่ |
| ข้าแต่พระวีรเจ้า ขอพระองค์ทรงเหยียด |
| พระบาทยุคลเถิด ท่านผู้ประเสริฐทั้งหลาย |
| จงถวายบังคมพระบาทยุคลของพระศาสดา. |
| จบเสลสูตรที่ ๗ |