| โลกสิบ คือ อายตนะสิบ. |
| โลกสิบสอง คือ อายตนะสิบสอง. |
| โลกสิบแปด คือ ธาตุสิบแปด. |
| ทรงรู้สัตว์โลกแม้โดยประการทั้งปวง คือ ทรงรู้อัธยาศัยของสัตว์ |
| ทั้งหลาย ทรงรู้กิเลสอันนอนเนื่องอยู่ในสันดานของสัตว์ทั้งหลาย ทรงรู้จริง |
| ทรงรู้อารมณ์ ทรงรู้สัตว์มีธุลีคือกิเลสน้อย สัตว์มีธุลีคือกิเลสมาก สัตว์มีอินทรีย์ |
| กล้า สัตว์มีอินทรีย์อ่อน สัตว์มีอาการดี สัตว์มีอาการชั่ว สัตว์ให้รู้ได้ง่าย |
| สัตว์ให้รู้ได้ยาก สัตว์เป็นภัพพะ (ควรตรัสรู้ได้) สัตว์เป็นอภัพพะ (ไม่ควร |
| ตรัสรู้). อนึ่ง จักรวาลหนึ่งโดยยาวและโดยกว้าง หนึ่งล้านสองแสนสามพัน |
| สี่ร้อยห้าสิบโยชน์ แต่โดยรอบสามล้านหกแสนหนึ่งหมื่นสามร้อยห้าสิบโยชน์. |
| ในบทว่า โลกวิทู นั้นพึงทราบต่อไปนี้ |
| แผ่นดินนี้นับด้วยความหนาสองแสน |
| สี่หมื่นโยชน์ (ตั้งอยู่บนน้ำ) น้ำตั้งอยู่บนลม |
| ด้วยความหนาสี่แสนแปดหมื่นโยชน์ ลมอุ้ม |
| ขึ้นสู่ท้องฟ้ามีความหนาเก้าแสนหกหมื่น |
| นี้คือสัณฐานของโลก. |
| เมื่อโลกสัณฐานอย่างนี้ พึงทราบต่อไปว่า |
| ภูเขาสิเนรุสูงสุดในบรรดาภูเขา หยั่ง |
| ลึกลงไปในมหาสมุทร แปดหมื่นสี่พันโยชน์ |
| สูงขึ้นไปก็เท่านั้นเหมือนกัน แต่นั้นภูเขา |
| ใหญ่อันเป็นทิพย์ อันวิจิตรด้วยแก้วนานา |
| ชนิด จมลงในมหาสมุทรและผุดขึ้นตาม |
| ลำดับโดยประมาณครึ่งหนึ่ง ๆ คือ ภูเขา |