| ยุคันธระ อิสินธระ กรวิกะ สุทัสสนะ |
| เนมินธระ วินตกะ อัสสกัณณะ |
| ภูเขาทั้ง ๗ นี้ ล้วนมีหินขนาดใหญ่ |
| อยู่โดยรอบภูเขาสิเนรุ เป็นที่อยู่ของมหาราช |
| เทวดาและยักษ์สิงสถิตอยู่ |
| ภูเขาหิมพานต์สูงห้าร้อยโยชน์ โดย |
| ยาว และโดยกว้างสามพันโยชน์ ประดับด้วย |
| ยอดแปดหมื่นสี่พันยอด ภูเขาย่อมด้วยต้นไม้ |
| ๓๕ โยชน์โดยรอบ ต้นไม้และกิ่งไม้ยาว ๕๐ |
| โยชน์ กว้าง โยชน์ ต้นไม้รอบ ๆ มี |
| ลำต้นขนาด ๓ โยชน์บ้าง ๕ โยชน์ระหว่าง ใด |
| โดยรอบลำต้นตลอดปลายกิ่ง ๕๐ โยชน์ |
| แผ่ออกไป ๑๐๐ โยชน์ สูงขึ้นไปก็เท่านั้น |
| เหมือนกัน ต้นไม้นั้นชื่อว่า ต้นชมพู ด้วย |
| อานุภาพของต้นชมพูจึงเรียก ชมพูทวีป |
| ต้นชมพูหยั่งลงในห้วงน้ำใหญ่ สองหมื่น |
| แปดพันโยชน์ สูงขึ้นก็เท่านั้นเหมือนกัน |
| ศีลาจักรวาลที่ผุดขึ้นตั้งล้อมภูเขาทั้งหมด |
| สำเร็จเป็นจักรวาล. |
| ในบทว่า โลกวิทู นั้นพึงทราบวินิฉัยต่อไป จันทมณฑล ๔๙ โยชน์ |
| สุริยมณฑล ๕๐ โยชน์ ดาวดึงสพิภพหนึ่งหมื่นโยชน์ อสุรภพ อเวจีมหานรก |
| และชมพูทวีปก็เหมือนกัน อมรโคยาน ทวีปเจ็ดพันโยชน์ ปุพวิเทหทวีป |
| ก็เหมือนกัน อุตรกุรุทวีปแปดพันโยชน์ มหาทวีปหนึ่ง ๆ ในที่นี้มีทวีปน้อย |