| ห้าร้อย ๆ เป็นบริวาร. ทั้งหมดนั้นเป็นจักรวาล เป็นโลกธาตุหนึ่ง ในระหว่าง |
| จักรวาล เป็นโลกันตริยนรก. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้โอกาสโลกด้วยประการทั้งปวงว่า จักรวาล |
| ไม่มีที่สุด โลกธาตุไม่มีที่สุด ทรงรู้ด้วยพุทธญาณไม่มีที่สุด. พึงทราบว่า |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นเป็นโลกวิทู เพราะทรงรู้โลกด้วยประการทั้งปวง |
| ด้วยประการฉะนี้. |
| ทรงพระนามว่า อนุตฺตโร เพราะไม่มีไคร ๆ ประเสริฐกว่า ด้วย |
| คุณของพระองค์. |
| ทรงพระนามว่า ปุริสทมฺมสารถิ เพราะยังบุรุษที่พอฝึกได้ให้แล่น |
| ไป โดยอุบายแนะนำอันแนบเนียน. |
| ทรงพระนามว่า สตฺถา เพราะทรงพร่ำสอน และทรงให้ไตร่ตรองคาม |
| ควรด้วยทิฏฐธัมมิกประโยชน์ สัมปรายิกประโยชน์ และปรมัตถประโยชน์ |
| การถือกำเนิดเป็นเทวดาและมนุษย์ด้วยกำหนดอย่างอุกฤษฎ์ และด้วยการกำหนด |
| ถึงบุคคลที่สมควร แต่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นทรงพร่ำสอนคนสัตว์ทั้ง- |
| หลายมีนาคเป็นต้นด้วยประโยชน์เป็นโลกิยะ. ชื่อว่าผู้ที่ควรแนะนำได้ยังมีอยู่ |
| ทรงพระนามว่า พุทฺโธ เพราะตรัสรู้ทุกอย่างด้วยชื่ออันมีในที่สุดเเห่ง |
| วิโมกข์. ก็เพราะพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น |
| ภาคฺยวา ภคฺควา ยุตฺโต ภเคหิ จ วิภตฺตวา |
| ภตฺตวา วนฺตคมโน ภเวสุ ภควา ตโต |
| เป็นผู้มีโชค เป็นผู้ทำลายกิเลส เป็น |
| ประกอบด้วยโชคทั้งหลาย เป็นผู้แจก เป็น |
| ผู้จำแนก เป็นผู้คายการไปในภพทั้งหลาย |
| ฉะนั้น จึงทรงพระนามว่า ภควา. |