| สัลลสูตรที่ ๘ |
| ว่าด้วยความเป็นธรรมดาของสัตว์โลก |
| [๓๘๐] ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายใน |
| โลกนี้ ไม่มีเครื่องหมาย ใคร ๆ รู้ไม่ได้ |
| ทั้งลำบาก ทั้งน้อย และประกอบด้วยทุกข์. |
| สัตว์ทั้งหลาย ผู้เกิดแล้ว จะไม่ตาย |
| ด้วยความพยายามอันใด ความพยายามอัน |
| นั้นไม่มีเลย แม้อยู่ได้ถึงชราก็ต้องตายเพราะ |
| สัตว์ทั้งหลายมีอย่างนี้เป็นธรรมดา. |
| ผลไม้สุกงอมแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย |
| เพราะจะต้องร่วงหล่นลงไปในเวลาเช้า ฉัน |
| ใด สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย |
| เพราะจะต้องตายเป็นนิตย์ ฉันนั้น. |
| ภาชนะดินที่นายช่างทำแล้วทุกชนิด |
| มีความแตกเป็นที่สุด แม้ฉันใด ชีวิตของ |
| สัตว์ทั้งหลาย ก็ฉันนั้น ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ |
| ทั้งคนเขลา ทั้งคนฉลาด ล้วนไปสู่อำนาจ |
| ของมฤตยู มีมฤตยูเป็นที่ไปในเบื้องหน้า |
| ด้วยกันทั้งหมด. |