๕๖๑    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๕๖๓
                            กายที่ถูกงูกัดอัคคิมุขะกัด  ย่อมเร่าร้อน
                พร้อม  หรือเพราะเตโชธาตุกำเริบ  กายนั้น
                ย่อมเป็นเหมือนอยู่ในปากงูอัคคิมุขะนั่น
                แหละ.
         กาย  เพราะวาโยธาตุกำเริบมีที่ต่อที่ถูกตัดขาดจากกัน  และเป็นเหมือน
กระดูกที่ถูกแผ่นหินทุบกระจุยกระจายไป  สมดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า
                สญฺฉินฺโน  ภวตี  กาโย          ทฏฺโ€  สตฺถมุเขน  วา
                วาโยธาตุปฺปโกเปน                      โหติ  สตฺถมุเขว  โส
                    กายที่ถูกงูสัตถมุขะกัด   ย่อมถูกตัด
                ขาด    หรือเพราะวาโยธาตุกำเริบ   กายนั้นย่อม
                เป็นเหมือนอยู่ในปากงูสัตถมุขะนั่นแหละ.
         แม้กายถึงความเสื่อมเพราะธาตุกำเริบ   ก็เป็นอยู่ไม่ได้.    ก็เมื่อใดธาตุ
เหล่านั้นทำหน้าที่ของกันและกันอย่างเป็นปรกติ   ย่อมนำไปได้เสมอ   เมื่อนั้น
ชีวิต ก็ยังเป็นไปได้. ชีวิตเนื่องด้วยมหาภูตรูปอย่างนี้. ก็ในขณะหาภักษาได้ยาก
เป็นต้น    เพราะขาดอาหาร    สัตว์ทั้งหลายก็จะตายกันหมด.    ชีวิตเนื่องด้วย
กวฬีการาหารอย่างนี้.
         อนึ่ง   เมื่อสิ้นไฟเกิดแต่กรรมอันจะทำให้ย่อยเพราะการกินการดื่มเป็น
ต้น    สัตว์ทั้งหลายก็จะถึงแก่ความตายกันหมด.  ชีวิตเนื่องด้วยไออุ่นอย่างนี้.
         ก็เมื่อวิญญาณดับ   สัตว์ตามปรกติ  ก็จะไม่มีชีวิต ชีวิตปรากฏอยู่ในโลก
ได้แม้ด้วยอาการอย่างนี้    ชีวิตเนื่องด้วยวิญญาณอย่างนี้.    พึงทราบชีวิตชื่อว่า
ลำบาก  เพราะมีความเป็นอยู่เนื่องด้วยปัจจัยหลายอย่าง.
หน้า ๕๖๒