| ข้าแต่พระโคดม ข้าพระองค์ทั้งสอง |
| มีการโต้เถียงกันเพราะการอ้างถึงชาติ ภาร- |
| ทวาชมาณพกล่าวว่า บุคคลเป็นพราหมณ์ |
| เพราะชาติ ส่วนข้าพระองค์กล่าวว่า บุคคล |
| เป็นพราหมณ์เพราะกรรม ข้าแต่พระโคดม |
| ผู้มีพระจักษุขอพระองค์จงทรงทราบอย่างนี้. |
| ข้าพระองค์ทั้งสองนั้นไม่สามารถจะ |
| ให้กันและกันยินยอมได้ จึงพากันมา เพื่อ |
| จะทูลลามพระองค์ ผู้ปรากฏว่า เป็นพระ- |
| สัมพุทธะ. |
| ข้าแต่พระโคดม ข้าพระองค์ทั้งสอง |
| ประณมอัญชลีเข้ามาถวายนมัสการพระองค์ผู้ |
| ปรากฏว่า เป็นพระสัมพุทธะในโลก เหมือน |
| ชนทั้งหลาย ประณมอัญชลีเข้ามาไหว้นมัส- |
| การพระจันทร์อันเต็มดวง ฉะนั้น. |
| ข้าพระองค์ทั้งสองขอทูลถามพระ- |
| โคดมผู้มีพระจักษุ ผู้อุบัติขึ้นดีแล้วในโลกว่า |
| บุคคลเป็นพราหมณ์เพราะชาติหรือเพราะ |
| กรรม ขอพระองค์จงตรัสบอกแก่ข้าพระองค์ |
| ทั้งสองผู้ไม่รู้ด้วยอาการที่ข้าพระองค์ทั้งสอง |
| จะพึงรู้จักพราหมณ์เถิด. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนวาเสฏฐะ |