๕๗๑    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๕๗๓
                      ข้าแต่พระโคดม  ข้าพระองค์ทั้งสอง
                มีการโต้เถียงกันเพราะการอ้างถึงชาติ  ภาร-
                ทวาชมาณพกล่าวว่า    บุคคลเป็นพราหมณ์
                เพราะชาติ  ส่วนข้าพระองค์กล่าวว่า  บุคคล
                เป็นพราหมณ์เพราะกรรม   ข้าแต่พระโคดม
                ผู้มีพระจักษุขอพระองค์จงทรงทราบอย่างนี้.
                    ข้าพระองค์ทั้งสองนั้นไม่สามารถจะ
                ให้กันและกันยินยอมได้  จึงพากันมา  เพื่อ
                จะทูลลามพระองค์   ผู้ปรากฏว่า   เป็นพระ-
                สัมพุทธะ.
                    ข้าแต่พระโคดม   ข้าพระองค์ทั้งสอง
                ประณมอัญชลีเข้ามาถวายนมัสการพระองค์ผู้
                ปรากฏว่า  เป็นพระสัมพุทธะในโลก  เหมือน
                ชนทั้งหลาย  ประณมอัญชลีเข้ามาไหว้นมัส-
                การพระจันทร์อันเต็มดวง  ฉะนั้น.
                    ข้าพระองค์ทั้งสองขอทูลถามพระ-
                โคดมผู้มีพระจักษุ  ผู้อุบัติขึ้นดีแล้วในโลกว่า
                บุคคลเป็นพราหมณ์เพราะชาติหรือเพราะ
                กรรม   ขอพระองค์จงตรัสบอกแก่ข้าพระองค์
                ทั้งสองผู้ไม่รู้ด้วยอาการที่ข้าพระองค์ทั้งสอง
                จะพึงรู้จักพราหมณ์เถิด.
         พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า  ดูก่อนวาเสฏฐะ
หน้า ๕๗๒