| ผักกาดไม่ติดอยู่บนปลายเหล็กแหลม ว่าเป็น |
| พราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้รู้ชัดความสิ้นไปแห่งทุกข์ |
| ของตน ในศาสนานี้แล ผู้ปลงภาระแล้ว |
| พรากกิเลสได้หมดแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้มีปัญญาลึกซึ้ง มีเมธา |
| ผู้ฉลาดในทางและมิใช่ทาง ผู้บรรลุถึง |
| ประโยชน์อันสูงสุด ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยคน ๒ |
| พวก คือ คฤหัสถ์และบรรพชิต ไม่มีความ |
| อาลัยเที่ยวไป มีความปรารถนาน้อย ว่าเป็น |
| พราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้วางอาชญาในสัตว์ทั้งหลาย |
| ทั้งผู้ที่สะดุ้งและมั่นคง ไม่ฆ่าเอง ไม่ใช้ |
| ผู้อื่นให้ฆ่า ว่าเป็นพราหมณ์ |
| เรากล่าวผู้ไม่ปองร้าย ผู้ดับเสียได้ |
| ในผู้ที่มีอาชญาในตน ผู้ไม่ยึดถือในผู้ที่มี |
| ความยึดถือ ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ที่ทำราคะ โทสะ มานะ |
| และมักขะ ให้ตกไปแล้ว ดุจเมล็ดพันธุ์ |