| ดุจพระจันทร์ที่ปราศจากมลทิน ว่าเป็น |
| พราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ล่วงทางอ้อม หล่มสงสาร |
| โมหะเสียได้ เป็นผู้ข้ามถึงฝั่ง เพ่งฌาน |
| ไม่หวั่นไหว ไม่มีความสงสัย ดับกิเลสได้ |
| แล้วเพราะไม่ถือมั่น ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ละกามในโลกนี้ได้เด็ดขาด |
| เป็นผู้ไม่มีเรือน บวชเสียได้ มีกามราคะ |
| หมดสิ้นแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ละตัณหาในโลกนี้ได้เด็ด- |
| ขาด เป็นผู้ไม่มีเรือน งดเว้น มีตัณหาและ |
| ภพหมดสิ้นแล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ละโยคะที่เป็นของมนุษย์ |
| แล้วล่วงโยคะที่เป็นของทิพย์เสียได้ ผู้พราก |
| แล้วจากโยคะทั้งปวง ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้ละความยินดีและความไม่ |
| ยินดี เป็นผู้เยือกเย็น หาอุปธิมิได้ ผู้ครอบงำ |
| โลกทั้งปวง มีความเพียร ว่าเป็นพราหมณ์. |
| เรากล่าวผู้รู้จุติและอุบัติของสัตว์ |
| ทั้งทลาย โดยอาการทั้งปวง ผู้ไม่ข้อง ไปดี |
| ตรัสรู้แล้ว ว่าเป็นพราหมณ์. |