๕๙๘    ๔๗.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖    ๖๐๐
โกกาลิกสูตรที่  ๑๐
ว่าด้วยกรรมที่ให้เกิดในนรก
         [๓๘๔]   ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้.
         สมัยหนึ่ง  พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน   อาราม
ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี   ใกล้พระนครสาวัตถี  ครั้งนั้นแล  โกกาลิกภิกษุ
เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ   ถวายบังคมแล้วนั่ง  ณ  ที่ควรส่วน
ข้างหนึ่ง    ครั้นแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า    ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ    เป็นผู้มีความปรารถนาลามก     ตกอยู่ใน
อำนาจแห่งความปรารถนาลามก  พระเจ้าข้า.
         [๓๘๕]   เมื่อโกกาลิกภิกษุกราบทูลอย่างนี้แล้ว      พระผู้มีพระภาคเจ้า
ได้ตรัสกะโกกาลิกภิกษุว่า  โกกาลิกะ  เธออย่าได้กล่าวอย่างนี้  โกกาลิกะ   เธอ
อย่าได้กล่าวอย่างนี้     เธอจงยังจิตให้เลื่อมใสในสารีบุตรและโมคคัลลานะเถิด
สารีบุตรและโมคคัลลานะมีศีลเป็นที่รัก.
         แม้ครั้งที่  ๒  โกกาลิกภิกษุก็ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า   ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ     พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงชักนำข้าพระองค์ให้จงใจเชื่อ     ให้
เลื่อมใสก็จริง   แต่พระสารีบุตรและโมคคัลลานะเป็นผู้มีความปรารถนาลามก
แม้ครั้งที่  ๒   พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ได้ตรัสกะโกกาลิกภิกษุว่า  โกกาลิกะ   เธอ
อย่าได้กล่าวอย่างนี้   โกกาลิกะ    เธออย่าได้กล่าวอย่างนี้เลย    เธอจงยังจิตให้
เลื่อมใสในสารีบุตรและโมคคัลลานะเถิด     สารีบุตรและโมคคัลลานะมีศีลเป็น
ที่รัก.
หน้า ๕๙๙