อาตมาจะตามสอนโยมทุกหนทุกแห่ง  ทั้ง
           ในบ้านทั้งในป่า ทั้งในที่ลุ่มและที่ดอน   ดูก่อน
           โยมชาวเรือ   ขอโยมจงอย่าโกรธนะ.
         พระโพธิสัตว์    ครั้นบอกความเจริญแห่งอรรถและธรรม    ด้วย
คาถานี้   แก่เขาแล้ว   จึงกล่าวว่า    นี้เป็นความเจริญแห่งอรรถและความ
เจริญแห่งธรรมของโยม.    แต่เขาเป็นคนดุ   ไม่สำคัญโอวาทนั้นว่าเป็น
อะไร   จึงกล่าวว่า   ข้าแต่ท่านสมณะ   นี้หรือคือค่าจ้างเรือที่ท่านให้ผม
         พระโพธิสัตว์   ถูกแล้วโยม.
         คนแจวเรือ   ผมไม่มีงานตามค่าจ้างนี้.
         พระโพธิสัตว์   โยมนอกจากโอวาทนี้แล้ว   อาตมาไม่มีอย่างอื่น
         คนแจวเรือกล่าวว่า    เมื่อเป็นเช่นนั้น    เหตุไร?    ท่านจึงลงเรือ
ผม   แล้วผลักดาบสให้ล้มลงที่ฝั่งแม่น้ำคงคา    นั่งทับอกแล้วตบปากท่าน
ทีเดียว.
         พระศาสดาครั้นตรัสว่า     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย     ดาบสได้ถวาย
โอวาทพระราชา   แล้วจึงได้รับพระราชทานหมู่บ้านชั้นดี   ในราชสำนัก
แต่ได้บอกโอวาทนั้นนั่นเอง   แก่คนแจวเรือจ้างอันธพาล   กลับประสบ
การตบปากด้วยประการดังนี้.  เพราะฉะนั้น  ผู้จะให้โอวาทควรให้แก่คน