๑๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๑๒
ที่เหมาะสม  ไม่ควรให้แก่คนที่ไม่เหมาะสม  ดังนี้แล้ว    ทรงเป็นผู้ตรัสรู้
ยิ่งแล้ว   ลำดับต่อจากนั้นได้ตรัสพระคาถาว่า :-
                        พระราชาได้พระราชทานหมู่บ้านชั้นดีแก่
           ดาบส  เพราะอนุศาสนีบทใด  เพราะอนุศาสนี
           บทนั้นนั่นเอง  คนแจวเรือได้ตบปากดาบส.
         เมื่อคนแจวเรือนั้นกำลังตบอยู่นั่นแหละ.         ภรรยาถืออาหารมา
เห็นดาบสเข้า   จึงบอกว่า    พี่   ดาบสนี้เป็นชีต้นประจำราชตระกูล     พี่
อย่าตีท่าน   เขาโกรธแล้วพูดว่า   แกนี่แหละ   ไม่ให้ข้าตีดาบสขี้โกงคนนี้
แล้วลุกขึ้นตบภรรยานั้นให้ล้มลงไป.  เมื่อเป็นเช่นนั้น   ถาดข้าวก็ตกแตก
และเด็กในท้องของภรรยาท้องแก่  ได้คลอดออกตกลงที่พื้นดิน.  ครั้นนั้น
มนุษย์ทั้งหลายจึงพากันมาล้อมดู   แล้วจับเขามัดด้วยความเข้าใจว่า  เป็น
โจรฆ่าคน    แล้วนำไปมอบถวายพระราชา.     พระราชาทรงวินิจฉัยแล้ว
ลงพระราชอาญาแก่เขา.
         พระศาสดาทรงเป็นผู้ตรัสรู้ยิ่งแล้ว    เมื่อจะทรงประกาศข้อความ
นั้น   จึงได้ตรัสพระคาถาสุดท้ายไว้ว่า:-
                        ถาดข้าวก็แตก   ภรรยาก็ถูกตบ  และเด็ก
           ในครรภ์ก็ตกลงที่พื้นดิน  เขาไม่อาจจะให้ประ-
           โยชน์งอกเงยขึ้น    เพราะโอวาทนั้น   เหมือน
หน้า ๑๑