| มหาสัตว์ครั้นให้พระราชทานอภัยแก่เนื้อในป่า นกที่บินอยู่ใน |
| อากาศ และปลาที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำทุกตัวอย่างนี้แล้ว ได้ให้พระราชา |
| ทรงประดิษฐานอยู่ในศีล ๕ แล้วทูลว่า ข้าแต่มหาราช ธรรมดาพระ- |
| ราชาควรทรงละการลุอำนาจอคติ ไม่ทรงยังทศพิธราชธรรมให้กำเริบ |
| ครองราชย์ โดยธรรม โดยสม่ำเสมอ ดังนี้. พระมหาสัตว์ได้แสดง |
| ราชธรรมที่กล่าวไว้อย่างนี้ โดยผูกเป็นคาถาไว้ทีเดียวว่า :- |
| ขอพระองค์จงทรงตรวจดูกุศลธรรมเหล่านั้น |
| ที่สถิตอยู่แล้วในพระองค์คือ ทาน ศีล การ |
| บริจาค ความซื่อตรง ความอ่อนโยน ความ |
| เคร่งครัด ความไม่พิโรธ การไม่เบียดเบียน |
| ความอดทน ความไม่ผิดพลาด. |
| ต่อแต่นั้นไป ปีติและโสมนัสจะเกิดแก่พระองค์หาน้อยไม่ ดังนี้ |
| แล้ว พักอยู่ในราชาสำนัก ๒ - ๓ วัน จึงทูลว่า ข้าแต่พระมหาราช |
| ขอพระองค์จงทรงโปรดให้ราชบุรุษตีสุวรรณเภรีเดินไปประกาศ การ |
| พระราชาทานอภัยแก่บรรพสัตว์ ในพระนคร อย่าได้ทรงประมาท ดังนี้ |
| แล้วจึงไปเยี่ยมพ่อแม่. คาถาดังต่อไปนี้ เป็นคาถาของท่านผู้รู้ยิ่งแล้ว. |
| ในเมืองใกล้ที่ประทับของพระเจ้าโกศล |
| ได้มีสัตว์ ๔ เท้า มีรูปร่างงดงาม โดยชื่อว่า |
๑๑๐
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๑๑๒ 