| นันทิยะ พระเจ้าโกศลทรงคาดศรแล้ว ได้ |
| เสด็จมาที่ป่าพระราชทาน ชื่ออัญชันแล้ว ทรง |
| โก่งธนูเพื่อจะทรงยิงเรานั้น. ปางเมื่อเราเอียง |
| ข้างให้พระราชาพระองค์นั้น ผู้ทรงมีศรในพระ- |
| หัตถ์ทรงยิง เราพ้นจากภัยแล้วมีความสุขใจ |
| ได้มาพบแม่. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โกสลสฺส นิเกตเว ความว่า ใกล้ |
| ราชสำนักคือที่ประทับของพระเจ้าโกศล อธิบายว่า ในป่าใกล้ราชสำนัก |
| นั้น. บทว่า ทายสฺมึ ความว่า ในสวนที่พระราชทานเพื่อประโยชน์ |
| ให้เป็นที่อยู่ของเนื้อทั้งหลาย. บทว่า อารชฺชํ กตฺวาน มีเนื้อความว่า |
| ยกขึ้นรวมเข้ากันกับสาย คือโก่งธนู. บทว่า สนฺธาย ความว่า ทรง |
| พาดคือประกอบ คือลูกศร. บทว่า โอทหึ ความว่า เอียงให้ คือตั้ง |
| ให้เป็นเป้า. คำว่า มาตรํ ทฏฺฐุมาคโต นี้เป็นเพียงหัวข้อเทศนา อธิบาย |
| ว่า ข้าพเจ้าครั้นแสดงธรรมถวายพระราชาแล้ว ได้ทูลพระราชาให้ตี |
| สุวรรณเภรีประกาศ เพื่อต้องการพระราชทานอภัยแก่มวลสัตว์แล้ว |
| จึงได้มาหาพ่อแม่. |
| พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้ มาประกาศสัจธรรม |
| ทั้งหลาย แล้วทรงประมวลชาดกไว้ ในที่สุดแห่งสัจธรรม ภิกษุผู้เลี้ยง |