[๙๐๙]   ผู้ใดได้มนต์ชั้นยอดแล้ว  จักให้แก่ภรรยา
           เพราะการให้นั้น  ผู้นั้นจะสละตนทิ้งเสีย   และ
           เขาก็จักไม่มีภรรยาคนนั้น.
         [๙๑๐]   ข้าแต่จอมนรชน   ผู้เช่นกับด้วยพระองค์
           ทรงทอดอาลัยตน     ไม่คบหาของรักทั้งหลาย
           ว่า   สิ่งนี้เป็นที่รักของเรา   ตนเท่านั้นประเสริฐ
           กว่าสิ่งที่ประเสริฐอย่างยิ่งทีเดียว      ผู้มีตนสั่ง
           สมบุญไว้แล้ว  จะพึงได้หญิงที่รักในกายหลัง.
                               จบ  ขุรปุตตชาดกที่  ๑

อรรถกถาขุรปุตตวรรคที่  ๒

อรรถกถาขุรปุตตชาดกที่  ๑

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ   พระวิหารเชตวัน     ทรงปรารภ
ภิกษุผู้ถูกภรรยาเก่าโลมเล้า      จึงตรัสเรื่องนี้       มีคำเริ่มต้นว่า   สจฺจํ
กิเรวมาหํสุ   ดังนี้.
         ความย่อว่า       พระศาสดาตรัสถามภิกษุนั้นว่า      จริงหรือภิกษุ
ได้ทราบว่าเธอกระสันอยากสึก   เมื่อเธอทูลว่า   จริงพระเจ้าข้า   เมื่อถูก