| รา. ถ้ากระนั้น เราจะทำอุปจาระแห่งศิลปะ. |
| เท. อุปจาระเป็นอย่างไร ? |
| รา. เมื่อเฆี่ยนที่หลัง ๑๐๐ ครั้ง เธอไม่ควรส่งเสียงร้อง. |
| พระนางทรงรับพระราชดำรัสว่า สาธุ เพราะอยากได้มนต์. |
| พระราชาตรัสสั่งให้เรียกเจ้าหน้าที่ฆ่าโจร คือเพชฌฆาตมาแล้ว |
| ให้รับเอาหวายไปเฆี่ยนทั้ง ๒ ข้าง. พระนางทรงทนทานการเฆี่ยน |
| ๒ - ๓ ครั้งได้ ต่อจากนั้นไป ทรงร้องว่า หม่อมฉันไม่ต้องการมนต์. |
| ครั้งนั้นพระราชา จึงตรัสกะพระนางว่า เธอประสงค์จะเรียนมนต์ |
| โดยให้ฉันตายไป แล้วทรงให้ถลกหนังที่พระขนองทิ้งออกไป. จำเดิม |
| แต่นั้นมา พระนางไม่อาจกราบทูลอีก. |
| พระราชา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มา ทรงประกาศ |
| สัจธรรมทั้งหลาย แล้วทรงประมวลชาดกลงไว้. ในที่สุดแห่งสัจธรรม |
| ภิกษุผู้กระสันอยากสึก ได้ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล. พระราชาในครั้ง |
| นั้น ได้เป็นภิกษุผู้กระสันอยากสึกในบัดนี้ พระราชเทวีเป็นภรรยาเก่า |
| ของภิกษุนั้น ม้าเป็นพระสารีบุตร ส่วนท้าวสักกเทวราชเป็นเราตถาคต |
| นั่นเอง ดังนี้แล. |
| จบ อรรถกถาขุรปุตตชาดกที่ ๑ |