คนหนึ่ง  มีรูปโฉมสวยสุด  เทียมสาวสวรรค์  ประกอบด้วยลักษณะของ
นางงามชนบท.    คนทั้งหลายในหมู่บ้านรอบ ๆ บ้านพากันมาถึงหมู่บ้าน
นั้น   เพื่อต้องการจ้างตีมีดตีขวาน     และหล่อผาลไถนา   โดยมากก็เห็น
หญิงสาวคนนั้น.  พวกเขากลับไปบ้านของตน ๆ   แล้วสรรเสริญรูปโฉม
ของนาง  ในที่นั่งและที่ยืนเป็นต้น.    พระโพธิสัตว์ได้ยินคำชมนั้นแล้ว
ติดใจ     เพราะเกี่ยวข้องกับการได้ยิน   จึงคิดว่า   เราจักเอานางกุมาริกา
นั้นมาเป็นบาทบริจาริกา   คือภริยา.   แล้วได้เอาเหล็กเนื้อดีที่สุด   ทำให้
เป็นเล่มเข็มเล็ก  สุขุมเล่มหนึ่ง   เจาะห่วงก้นเข็ม   แล้วถ่วงไว้ในน้ำ   ทำ
กลักเข็มนั้นแบบเข็มนั่นแหละ   อีกอันหนึ่งเจาะห่วงไว้  ได้ทำกลักเข็มนั้น
โดยทำนองนี้ ๗ ชั้น.  ไม่ควรพูดว่า   ทำได้อย่างไร ?  ด้วยว่าเหตุการณ์
สำเร็จได้  เพราะพระโพธิสัตว์มีความรู้มาก.    พระโพธิสัตว์นั้น    สอด
เข็มนั้นไว้ในตลับ    เก็บไว้ในชายพกแล้วไปหมู่บ้านนั้น    ถามถึงถนน
ที่อยู่ของหัวหน้าช่างเหล็ก    ไปถึงที่นั้นแล้วยืนที่ประตู     กล่าวว่า   ใคร
ต้องการซื้อเข็มที่มีรูปร่างอย่างนี้   จากมือของข้าพเจ้าด้วยมูลค่าดังนี้.  เมื่อ
จะพรรณนาถึงเข็ม    จึงได้ยินใกล้ประตูเรือนหัวหน้าช่างเหล็กแล้วกล่าว
คาถาที่  ๑ ว่า :-
                        ใครต้องการซื้อเข็มที่ไม่ขรุขระ  ไม่หยาบ
           ขัดด้วยหินแข็ง   มีรูสำหรับร้อยด้ายดี   ทั้งเล่ม
           เล็ก  ทั้งมีปลายคม.