๒.  เสตเกตุชาดก

ว่าด้วยคนที่ได้ชื่อว่าเป็นทิศ

         [๘๓๗]  พ่อเอ๋ย   พ่ออย่าโกรธเลย   เพราะความ
              ความโกรธไม่ดี    ทิศที่เจ้ายังไม่เห็นและยังไม่
              ได้ยินมีเป็นอันมา      พ่อเสตเกตุเอ๋ย    มารดา
              บิดาก็เป็นทิศ ๆ หนึ่ง     บัณฑิตทั้งหลายสรร-
              เสริญอาจารย์  เรียกว่าเป็นทิศ ๆ   หนึ่ง.
         [๘๓๘]  คฤหัสถ์ทั้งหลายเป็นผู้ถวายข้าวน้ำและ
              ผ้านุ่งห่ม  ส่วนสมณะพราหณ์ทั้งหลาย  เป็นผู้
              เรียกร้อง      บัณฑิตทั้งหลายเรียกสมณะและ
              พราหมณ์แม้นั้นว่าเป็นทิศ ๆ หนึ่ง  พ่อเสตเกตุ
              เอ๋ย  ทิศนี้เป็นยอดทิศ  เพราะสัตว์ทั้งหลายผู้มี
              ทุกข์ไปถึงแล้ว   จะมีความสุข.
         [๘๓๙]  ชฎิลเหล่าใด  ผู้นุ่งหนังสัตว์ที่แข็งกระด้าง
              มีฟันสกปรก   มีรูปร่างเศร้าหมอง  ร่ายมนต์อยู่
              ชฎิลเหล่านั้น  ดำรงอยู่ในความเพียรของมนุษย์
              รู้โลกนี้แล้ว  จะพ้นจากอบายหรือไม่หนอ ?