บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  อิโต   ทานิ  ความว่า   เข็ม  เบ็ด
และเครื่องอุปกรณ์อื่น ๆ ในรัฐนี้  ในขณะนี้ออกไปจากหมู่บ้านช่างเหล็ก
นี้. บทว่า   ปตายนฺติ   ความว่า  ออกไป  คือแผ่ไปตลอดวันนั้น ๆ.  บทว่า
โกยํ    ความว่า    เมื่อเป็นเช่นนี้     ใครต้องการจะขายเข็มที่หมู่บ้านช่าง
เหล็กนี้.   บทว่า  สตฺถานิ   ความว่า   แม้ศัสตรานานาชนิด  ที่มาสู่เมือง
พาราณสี  ก็ไปจากหมู่บ้านนี้นั่นเอง.     บทว่า    วิวิธา   ปุถู   ความว่า
การงานนานาประการตั้งมากมาย   เป็นไปอยู่   เพราะเครื่องอุปกรณ์ทั้ง-
หลายที่ผู้อยู่ในรัฐทั้งสิ้น   เอามาจากหมู่บ้านนี้เอง.
         พระโพธิสัตว์ได้ยินคำของนางแล้ว    จึงกล่าวว่า    น้องนางเอ๋ย
น้องไม่รู้   เพราะไม่รู้จึงพูดอย่างนี้    แล้วได้กล่าวคาถา  ๒  คาถาว่า :-
                        ผู้ฉลาดจะต้องขายเข็ม   ในหมู่บ้านช่าง-
           เหล็ก    อาจารย์ช่างทั้งหลาย     จึงจะเข้าใจงาน
           ว่าทำดีหรือไม่ดี.     น้องนางเอ๋ย    บิดาของเธอ
           คงรู้เข็มเล่มนี้ที่เราทำแล้ว     และคงจะเชื้อเชิญ
           เราด้วยตัวเธอ      และทรัพย์อย่างอื่นที่มีอยู่ใน
           เรือน.
         ศัพท์ว่า   สูจึ   ในคาถานั้น    ท่านกล่าววิภัติคลาดเคลื่อน    คือ
กล่าวปฐมาวิภัติเป็นทุติยาวิภัติไป.     มีคำอธิบายว่า   ขึ้นชื่อว่า  เข็ม  ต้อง