๑๓๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๑๓๖
กลักเข็มเหมือนกัน    แล้วพลางเอาเล็บสะกิดออกวางกลักเข็ม ๖ กลักไว้
ใกล้เท้าของช่างเหล็กตามลำดับแล้ว     จึงวางเข็มไว้บนมือเขาโดยบอกว่า
นี้เข็ม.    ช่างเหล็กพันคนพากันดีดนิ้วปรบมือ ?   การชูผ้า  เป็นไปแล้ว
คือโบกผ้า.  ลำดับนั้น  หัวหน้าช่างเหล็ก   จึงได้ถามพระโพธิสัตว์นั้นว่า
เข็มนี้มีกำลังอย่างไร ?
         พระโพธิสัตว์  ข้าแต่ท่านอาจารย์ ขอให้ท่านใช้ให้ผู้ชายที่มีกำลัง
ยกทั่งขึ้นแล้วให้วางถาดน้ำไว้ใต้ทั่งแล้วตอกเข็มนี้ลงกลางทั่งเถิด.  เขาให้
คนทำอย่างนั้นแล้วตอกปลายเข็มลงกลางทั้ง.   เข็มนั้นทะลุทั่งลงไป  วาง
ขวางอยู่เหนือหลังน้ำ ไม่สูงไม่ต่ำ   แม้ประมาณเท่าปลายผม.   ช่างเหล็ก
ทั้งหมดพูดว่า    ชั่วเวลาถึงปานนี้พวกเราไม่เคยได้ยินได้ฟังเลยว่า    ขึ้น
ชื่อว่าช่างเหล็กทั้งหลาย   เช่นนี้มีอยู่   แล้วพากันปรบมือ    ชูผ้าขึ้นเป็น
พัน  ๆ.   หัวหน้าช่างเหล็กเรียกธิดาให้มาหา  และประกาศท่ามกลางบริษัท
นั้นเองว่า  กุมาริกานี้สมควรแก่คุณเท่านั้น  แล้วได้หลั่งน้ำใส่มือมอบให้.
ในเวลาต่อมาพระโพธิสัตว์นั้น  ได้เป็นหัวหน้าช่างเหล็กแทนในหมู่บ้าน
นั้น  โดยที่หัวหน้าช่างเหล็กล่วงลับไปแล้ว.
         พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว   ทรงประกาศ
สัจจะแล้วทรงประชุมชาดกว่า   ธิดาของหัวหน้าช่างเหล็กในกาลครั้งนั้น
ได้เป็นมารดาพระราหุลในบัดนี้    ส่วนหัวหน้า   คือเราตถาคต.   ฉะนี้แล.
                        จบ  อรรถกถาสูจิชาดกที่  ๒
หน้า ๑๓๕