| ๓. ตุณฑิลชาดก |
| ว่าด้วยธรรมเหมือนน้ำ บาปธรรมเหมือนเหงื่อไคล |
| [๙๑๗] บัดนี้ วันนี้ แม่เราให้อาหารสำหรับขุน |
| ใหม่ รางอาหารนี้เต็ม นายแม่ยืนใกล้ราง |
| อาหาร คนหลายคนมีมือถือบ่วง อาหารนั้น |
| ไม่แจ่มชัดสำหรับฉัน เพื่อจะกินอาหาร. |
| [๙๑๘] เจ้าสะดุ้ง เจ้าหัวหมุนไปไย ? เจ้า |
| ประสงค์จะหลีกหนีไป เจ้าไม่มีผู้ต้านทาน จัก |
| ไปไหน ? น้องตุณฑิละเอ๋ย เจ้าจงเป็นผู้ขวน- |
| ขวายแต่น้อย กินไปเถิด พวกเราถูกขุนเพื่อ |
| ต้องการเนื้อ. |
| [๙๑๙] เจ้าจงลงสู่ห้วงน้ำ ที่ไม่มีโคลนตม ชำระ. |
| ล้างเหงื่อไคลทั้งหมด แล้วถือเอาเครื่องลูบไล้ |
| ใหม่ ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมา มีกลิ่นหอมไม่ขาด |
| สาย. |
| [๙๒๐] ห้วงน้ำอะไรหนอที่ไม่มีโคลนตม ? อะไร |
| หนอเรียกว่าเหงื่อไคล ? อะไรเรียกว่าเครื่อง |
๑๓๕
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๑๓๗ 