๑๓๖    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๑๓๘
           ลูบไล้ใหม่ ?   กลิ่นอะไรไม่ขาดหาย   มาแต่ไหน
           แต่ไร  ?
         [๙๒๑]    ห้วงน้ำคือพระธรรม ไม่มีโคลนตม.  บาป
           เรียกว่าเหงื่อไคล   และศีลเรียกว่าเครื่องลูบไล้
           ใหม่  แต่ไหนแต่ไรมา   กลิ่นของศีลนั้นไม่เคย
           ขาดหายไป.
         [๙๒๒]   เหล่าชน  ผู้ไม่รู้   ผู้ฆ่าสัตว์กิน   เป็นปกติ
           จะเพลิดเพลินใจ   ส่วนผู้รักษาชีวิตสัตว์   ไม่
           ฆ่าสัตว์  เป็นปกติ  จะไม่เพลิดเพลินใจ   เมื่อ
           วันเดือนเพ็ญมีพระจันทร์เต็มดวงแล้ว  เหล่า
           ชนผู้รื่นเริงใจอยู่เท่านั้น  จึงจะสละชีพได้.
                            จบ  ตุณฑิลชาดกที่  ๓
อรรถกถาตุณฑิลชาดกที่  ๓
         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ  พระวิหารเชตวัน    ทรงปรารภ
ภิกษุผู้กลัวตายรูปหนึ่ง  จึงตรัสเรื่องนี้  มีคำเริ่มต้นว่า  นวจฺฉทฺทเก  ดังนี้.
         ได้ยินว่า   กุลบุตรชาวเมืองสาวัตถีนั้น  บวชในพระศาสนาแต่ได้
เป็นผู้กลัวตาย.    เธอได้ยินเสียงกิ่งไม้สั่นไหว.    ท่อนไม้ตก.   เสียงนก
หน้า ๑๓๗