| หรือดอกมะลิ. เพราะกลิ่นกฤษณาและจันทน์ |
| นี้หอมน้อย ส่วนกลิ่นของผู้มีศีลทั้งหลาย |
| หอมมากฟุ้งขจรไปในเทวโลกและมนุษยโลก. |
| บทว่า นนฺทนฺติ สรีรฆาติโน ความว่าน้องจุลตุณฑิละเอ๋ย คน |
| ผู้ไม่มีความรู้ทั้งหลายเหล่านี้ เมื่อทำปาณาติบาต จะเพลิดเพลินคือพอ |
| ใจว่า พวกเราจักกินเนื้ออร่อยบ้าง จักให้ลูกเมียกินบ้าง คือไม่รู้โทษ |
| ของปาณาติบาตเป็นต้นนี้ว่า ปาณาติบาตที่ประพฤติจนชินอบรมมาทำ |
| ให้มากแล้ว จะเป็นเพื่อให้เกิดในนรก จะเป็นไปเพื่อให้เกิดในกำเนิด |
| เดียรัจฉาน ฯลฯ จะเป็นไปเพื่อให้เกิดในเปรตวิสัย วิบากของปาณาติ- |
| บาตที่เบากว่าวิบากทั้งหมด จะเป็นไปเพื่อให้ผู้เกิดเป็นมนุษย์มีอายุน้อย |
| ดังนี้ เมื่อไม่รู้ก็จะเป็นผู้สำคัญบาปว่าเป็นน้ำผึ้ง ตามพระพุทธภาษิตว่า :- |
| คนโง่ย่อมสำคัญบาปว่าเป็นเหมือนน้ำผึ้ง |
| ตลอดเวลาที่บาปยังไม่ให้ผล แต่เมื่อใดบาป |
| ให้ผล เมื่อนั้นคนโง่ก็จะเข้าถึงทุกข์. |
| ไม่รู้แม้เหตุมีประมาณเท่านี้ว่า :- |
| คนเขลา เบาปัญญา เที่ยวทำบาปกรรม |
| ซึ่งมีผลเผ็ดร้อนด้วยตนเอง ที่เป็นเหมือนศัตรู |
| กรรมที่มีผลเผ็ดร้อน ทำให้คนมีน้ำตานองหน้า |
๑๔๕
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๑๔๗ 