บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   ฆาสตฺถิโก  ความว่า    เป็นผู้ต้อง
การอาหาร.   บทว่า   อาเทยฺย   ความว่า   หนีบไว้   อธิบายว่า  หนีบไว้
ประกอบด้วยโภชนะก็หาไม่.
         ปูได้ฟังคำนั้นแล้ว  เมื่อจะบอกถึงเหตุที่หนีบไว้  จึงได้กล่าวคาถา
๒ คาถาว่า :-
                        ชายคนนี้ที่จับข้านำไปที่น้ำ     เป็นผู้หวัง
           ความเจริญแก่ข้า.     เมื่อเขาตาย   ข้าจะมีความ
           ทุกข์หาน้อยไม่   เราทั้ง  ๒  คือข้าแลคน ๆ นั้น
           จะไม่มี.   อนึ่ง   คนทุกคนเห็นข้า   ผู้มีร่างกาย
           เติบโตแล้ว   ต้องการเบียดเบียน    คือกินเนื้อ
           ที่ทั้งอร่อย  ทั้งอวบ  ทั้งนุ่ม  ฝ่ายกาเห็นฉันแล้ว
           คงจะเบียดเบียน.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   อยํ   บ่งถึงพระโพธิสัตว์.     บทว่า
อตฺถกาโม   หมายความว่า   มุ่งประโยชน์เกื้อกูล.  ด้วยบทว่า  อุทกาย
เนติ  ปูแสดงว่า   ผู้ใดรักฉัน   เอาผ้าห่มห่อฉันไปที่น้ำ    คือให้ฉันถึงที่
อยู่ของตน.  บทว่า   ตสฺมึ   มเต   ความว่า   ถ้าหากเขาจะตายในที่นี้ไซร้
เมื่อคน ๆ นี้ตายแล้ว  ฉันจักมีทุกข์กายแจะทุกข์ใจมากมาย.  บทว่า อุโภ
น  โหม   ความว่า  เราทั้ง ๒ คน ก็จักไม่มี.   คาถาว่า  มมจ   ทิสฺวาน