มีเนื้อความดังต่อไปนี้ว่า  ข้อนี้ก็เป็นเหตุแม้ข้ออื่นก็เป็นเหตุ  คือเมื่อคน ๆ
นี้ตายแล้ว   คนทุกคนเห็นฉันเข้าผู้หมดที่พึ่ง  ไม่มีปัจจัย    แต่มีร่างกาย
เติบโตแล้ว   คงจะต้องการฆ่าเราโดยเห็นว่า   เนื้อของปูตัวนี้ทั้งอร่อยทั้ง
หนาทั้งนิ่ม  ไม่ใช่แต่คนอย่างเดียวเท่านั้นจักต้องการ   แม้กาทั้งหลายที่
เป็นสัตว์เดียรัจฉาน  เห็นฉันเข้าก็คงจะเบียดเบียน  คือคงจะฆ่าให้ตาย.
         งูได้ฟังคำนั้นแล้ว  จึงคิดว่า  เราจักลวงปูตัวนี้ด้วยอุบายอย่างหนึ่ง
แล้วให้ปล่อยทั้งกาทั้งตนเองไป.   ลำดับนั้น  งูเมื่อจะลวงปูนั้น   จึงกล่าว
คาถาที่ ๖ ว่า :-
                        ถ้าหากข้าทั้ง  ๒   ถูกหนีบเพราะเหตุแห่ง
           ชายคนนั้นไซร้    ข้าจะดูดพิษกลับ  ชายคนนี้
           ลุกขึ้นได้  แกจงปล่อยทั้งข้าทั้งกาโดยเร็ว ก่อน
           ที่พิษร้ายแรงจะเข้าไปสู่  ชายคนนี้.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   สเจ    ตสฺส   เหตุ   ความว่า    ถ้า
หากว่า   เพราะเหตุแห่งชายคนนี้ไซร้.     บทว่า   อุฏฺ€าตุ   ความว่า  จง
เป็นผู้ปราศจากพิษ.   บทว่า   วิสมาวมามิ   ความว่า   ข้าจะถอนพิษของ
ชายคนนั้นออก  จะทำให้เขาเป็นผู้ไม่มีพิษอีก. บทว่า    ปุเร  วิสํ   คาฬฺ-
หมุเปติ  มจฺจํ   ความว่า   เพราะว่าพิษที่ข้ายังไม่ดูดกลับจะเป็นพิษที่มี
กำลังร้ายแรง   พึงเข้าไปสู่ชายคนนี้    ตราบใดพิษนั้นยังไม่เข้าไป   ตราบ