| สักครั้งเดียว และไม่สงเคราะห์ญาติทั้งหลาย |
| เมื่อบ่นเพ้ออยู่อย่างนี้ว่า ของกู ของกู หวงแหน |
| ไว้ภายหลัง พระราชาบ้าง โจรบ้าง ทายาท |
| ผู้ไม่เป็นที่รักบ้าง เอาทรัพย์ไป คนนั้นก็จะบ่น |
| เพ้ออยู่นั่นแหละ ส่วนผู้มีปรีชาใช้เองด้วย |
| สงเคราะห์ญาติทั้งหลายด้วย ด้วยการสงเคราะห์ |
| นั้น เขาจะได้รับเกียรติ ละโลกนี้ไปแล้วจะ |
| บรรเทิงในสวรรค์. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มยฺหโก ความว่า ที่ได้ชื่ออย่างนี้ |
| เพราะอำนาจการร้องว่า ของกู ของกู. บทว่า คิริสานุทรีจโร ความว่า |
| นกนั้นที่ชื่อว่า คิริสานุทรีจโร เพราะบินไปที่ไหล่เขาและซอกเขา. |
| บทว่า ปกฺกํ ปิปฺผลึ ความว่า ต้นเลียบต้นหนึ่งที่มีผลเต็มต้น ใน |
| ดินแดนหิมพานต์. บทว่า กนฺทติ ความว่า มันจะบินร้องห้ามฝูงนก |
| ที่ห้อมล้อมต้นไม้นั้น กินผลที่สุก ๆ อยู่. บทว่า ตสฺเสวํ วิลปนฺตสฺส |
| ความว่า เมื่อมันร่ำร้องอยู่อย่างนี้นั่นแหละ บทว่า ภุตฺวาน ปิปฺผลึ |
| ยนฺติ ความว่า กินผลเลียบนั้น แล้วบินไปต้นอื่นที่มีผลสมบูรณ์. |
| บทว่า วิลปเตว ความว่า ส่วนนกนั้นก็ยังร้องอยู่นั่นเอง. บทว่า |
| ยโถธึ ความว่า ตามส่วน อธิบายว่า ไม่ได้ส่วนที่จะต้องได้ ด้วยอำนาจ |
| เครื่องอุปโภคและเครื่องบริโภคของมารดาบิดา พี่ชายพี่สาว น้องชาย |