ทิศ ๆ หนึ่ง   บัณฑิตทั้งหลายสรรเสริญอาจารย์
              เรียกว่าเป็นทิศ ๆ  หนึ่ง   คฤหัสถ์ทั้งหลายเป็น
              ผู้ถวายข้าว        น้ำและผ้านุ่งห่ม      ส่วนสมณะ
              พราหมณ์ทั้งหลาย  เป็นผู้เรียกร้อง  บัณฑิตทั้ง
              หลายเรียกสมณะและพราหมณ์ แม้นั้นว่าเป็น
              ทิศ ๆ หนึ่ง  พ่อเสตเกตุเอ๋ย  ทิศนี้เป็นยอดทิศ
              เพราะสัตว์ทั้งหลายผู้มีทุกข์ไปถึงแล้วจะมีความ
              สุข.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  น  หิ  สาธุ  โกโธ   ความว่า   ธรรมดา
ความโกรธเมื่อเกิดขึ้น  ย่อมไม่ให้รู้คำสุภาษิตและพุทธภาษิต  ประโยชน์
และมิใช่ประโยชน์  ความเกื้อกูลและไม่เกื้อกูล   เพราะฉะนั้น   ความโกรธ
จึงไม่ดีเลย.  บทว่า  พหุมฺปิ  เต  อทิฏฺ€ํ   ความว่า  อาจารย์กล่าวว่า  ทิศที่
เจ้ายังไม่เห็นด้วยตา  และยังไม่ได้ยินด้วยหูยังมีมากกว่า.   ทิศเหล่านั้นคือ
มารดาบิดา  ผู้ชื่อว่ากลายเป็นทิศเบื้องหน้าคือตะวันออก  เพราะเกิดก่อน
กว่าบุตรทั้งหลาย.  บทว่า   อาจริยมาหุ   ทิสตํ   ปสฏฺ€า   ความว่า  พระ-
อริยเจ้าทั้งหลาย   มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น  กล่าวแล้วคือบอก  ได้แก่แสดง
หรือพูดว่า แต่อาจารย์ทั้งหลาย ผู้ถูกสรรเสริญว่าเป็นทิศ  ๆ หนึ่ง คือเป็น
ทิศเบื้องขวา  เพระเป็นผู้ควรแก่ทักษิณาคือการเคารพ.  บทว่า   อคาริโน