| ๖. ปัพพชิตวิเหฐกชาดก |
| |
| ว่าด้วยกราบไหว้ผู้ควรกราบไหว้ |
| |
| [๙๓๗] เธอมีรูปร่างงาม แต่ให้สมณะรูปร่างขี้เหร่ |
| อยู่ข้างหน้า ประคองอัญชลีนมัสการ สมณะ |
| รูปนั้นดีกว่าเธอหรือเสมอกับเธอ ขอจงบอก |
| ทั้งชื่อของตนทั้งชื่อผู้อื่น คือสมณะ. |
| [๙๓๘] ข้าแต่มหาราช ทวยเทพอุปัตติเทพ จะ |
| ไม่เอ่ยชื่อและโคตรของเทพทั้งหลาย ผู้พร้อม |
| เพรียงกัน ผู้ปฏิบัติตรง คือวิสุทธิเทพ แต่ |
| ข้าพเจ้าจะบอกข้อของข้าพเจ้าแก่ท่าน ข้าพเจ้า |
| คือท้าวสักกะรู้เป็นจอมทวยเทพชาวไตรทศ. |
| [๙๓๙] ผู้ใดเห็นภิกษุผู้เข้าถึงจรณะ ให้ท่านอยู่ |
| ข้างหน้า ประคองอัญชลีนมัสการ ข้าแต่เทว- |
| ราช ข้าพระองค์ขอถามข้อความนี้กะพระองค์ |
| ผู้นั้นละโลกนี้ไปแล้วจะได้ความสุขอะไร ? |
| [๙๔๐] ผู้ใดเห็นภิกษุผู้เข้าถึงจรณะ ให้ท่านอยู่ |
| ข้างหน้า แม้ประคองอัญชลีนมัสการอยู่ ผู้นั้น |
๑๖๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๑๗๑ 