| จะได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน และจะไป |
| สวรรค์ เพราะร่างกายแตกดับไป. |
| [๙๔๑] วันนี้ บุญได้เกิดขึ้นแต่ข้าพเจ้าแล้วหนอ |
| ที่ข้าพระองค์ได้พบเห็น พระผู้เป็นเจ้าวาสวะ, |
| ข้าแต่ท้าวสักกะ ข้าพระองค์เห็นพระภิกษุและ |
| พระองค์แล้ว จะทำบุญหาน้อยไม่. |
| [๙๔๒] ควรคบหาผู้มีปัญญา เป็นพหูสูต คิดถึง |
| เหตุการณ์มากมายโดยแน่แท้แล ดูก่อนพระ- |
| ราชา พระองค์เห็นภิกษุและหม่อมฉันแล้ว |
| จงทำบุญหาน้อยไม่. |
| [๙๔๓] ผู้ไม่มักโกรธ มีจิตเลื่อมใสเนืองนิตย์ |
| เป็นผู้ควรแก่การขอของแขกทุกคน ข้าแต่ท่าน |
| จอมเทพ ข้าพระองค์สดับสุภาษิตแล้ว จักทำ |
| ลายมานะ กราบไหว้ท่านผู้นั้น. |
| จบ ปัพพชิตวิเหฐกชาดกที่ ๖ |
๑๗๐
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๑๗๒ 