๗.  อุปนิสงฆบุปผชาดก

ว่าด้วยคนดีไม่ควรทำชั่ว  แม้นิดหน่อย

         [๙๔๔]   ดูก่อนท่านผู้เป็นกับด้วยเรา   ท่านดม
           ดอกไม้ที่เกิดในน้ำ  คือดอกบัว   ที่เขาไม่ได้
           ให้นี้ใด     การดมนี้นั้นเป็นองค์    หนึ่งของ
           การขโมย  ท่านเป็นผู้ขโมยกลิ่น.
         [๙๔๕]   เราไม่ลัก    เราไม่เด็ดดอกบัว    แต่เรายืน
           ดมอยู่ไกล ๆ   เมื่อเป็นเช่นนั้น  เหตุไฉนหนอ
           จึงกล่าวหาว่าเป็นผู้ขโมยกลิ่น ?
         [๙๔๖]   ชายคนนี้ใด   ขุดเหง้าบัว  เด็ดดอกบุณ-
           ฑริก    ชายคนนี้นั้น       ผู้มีการงานเลอะเทอะ
           อย่างนี้   เหตุไรจึงไม่มีใครว่า ?
         [๙๔๗]   ชายผู้มีกรรมบาปดาดดื่นแล้ว      เปรอะ
           เปื้อนบาป  เหมือนผ้าอ้อม    ข้าพเจ้าจึงไม่มีคำ
           พูดอะไรในเรื่องนั้น  และข้าพเจ้าควรเพื่อจะว่า
           กล่าวเขาได้.