บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  อากิณฺณกมฺมนฺโต   ได้แก่มีการงาน
หยาบ   คือมีการงานทารุณ.
         ลำดับนั้นเทวดา   เมื่อจะบอกเหตุแห่งการพูด   แก่พระโพธิสัตว์
นั้น  จึงกล่าวคาถาที่ ๔  ที่  ว่า :-
                        ชายผู้มีธรรมหยาบดาดดินแล้ว    เปรอะ
           เปื้อนบาป  เหมือนผ้าอ้อม    ข้าพเจ้าจึงไม่มีคำ
           พูดอะไรในเรื่องนั้น  แล้วข้าพเจ้าควรเพื่อจะว่า
           กล่าวเขาได้  สำหรับคนผู้ไม่มีกิเลสดุจเนิน   มี
           ปกติแสวงหาความสะอาดเป็นนิจ    บาปประ-
           มาณเท่าปลายขนทราย    จะปรากฏแก่เขาประ-
           มาณเท่ากลีบเมฆทีเดียว.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า    ธาติโจลํว   ความว่า  คนนี้จะเป็น
ผู้เปื้อนไปด้วยบาปทีเดียว    เหมือนกะผ้านุ่งของพี่เลี้ยง   ที่เปื้อนน้ำลาย
น้ำมูก  มูตรและคูถ  เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงไม่มีการว่าอะไรในเรื่องนั้น.
บทว่า   ตญฺจารหามิ    ความว่า   แต่สมณะทั้งหลายผู้มีศีลเป็นที่รักเป็น
ผู้ใคร่ต่อโอวาท    ข้าแต่สมณะ     เพราะฉะนั้น     ข้าพเจ้าจึงควรเพื่อจะ
ว่ากล่าวเขาผู้ทำสิ่งที่ไม่สมควรแม้มีประมาณน้อย. บทว่า  อนงฺคณสฺส  ได้
แก่  ผู้เช่นกับท่านผู้หาโทษมิได้.  บทว่า    อพฺภามตฺตํว  ขายติ  ความว่า