คนเหล่านั้นก็จะมีสุคติ  คือนกแก้วกล่าวโดยอธิบายว่า   เขาเหล่านั้นจะ
เกิดในสวรรค์.
         ลำดับนั้น บรรดาฤาษีเหล่านั้น  ฤาษีตนหนึ่งได้ยินคำของนกแก้ว
นั้นแล้ว   จึงเรียกคนที่เหลือมา   แล้วจึงได้กล่าวคาถาที่  ๒  ว่า :-
                        ดูก่อนท่านบัณฑิตทั้งหลาย  เมื่อนกแก้ว
           พูดอยู่     ท่านทั้งหลายก็ไม่สงบใจฟัง    ดูก่อน
           ท่านพี่น้องร่วมท้องทั้งหลาย   ขอท่านทั้งหลาย
           จงฟังคำนี้  นกแก้วนี้กำลังสรรเสริญเราทีเดียว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ภาสมานสฺส  ความว่า  เมื่อนกแก้ว
พูดอยู่ด้วยถ้อยคำของมนุษย์.   บทว่า   นิสาเมถ     ได้แก่ไม่ฟัง   บทว่า
อิทํ   สุณาถ    ความว่า    ขอท่านทั้งหลายจงฟังคำนี้ของนกแก้วนั้น.
เขาร้องเรียกคนเหล่านั้นว่าโสทริยา    คือพี่น้องร่วมอุทร    เพราะความ
เป็นผู้อยู่แล้ว ในอุทรเสมอกัน.
         ครั้งนั้นนกแก้วเมื่อจะห้ามคนเหล่านั้น     จึงได้กล่าวคาถาที่  ๓
ว่า :-
                        ดูก่อนท่านผู้กินซากศพทั้งหลาย   ข้าพ-
           เจ้าไม่สรรเสริญท่านทั้งหลาย  ขอท่านทั้งหลาย
           จงฟังข้าพเจ้า  ท่านทั้งหลายเป็นผู้กินของเหลือ