ของที่เหลือของราชสีห์     เสือโคร่งและ
           สัตว์ร้ายทั้งหลายมีอยู่     ท่านทั้งหลายเลี้ยงชีพ
           ด้วยอาหารที่เหลือนั้นนั่นเอง   พวกเราสำคัญว่า
           ท่านทั้งหลายเป็นผู้กินเดนเป็นปกติ.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   พาลานญฺจาวสิฏฺ€กํ  ของที่เหลือ
คือโภชนะที่เหลือของสัตว์ร้ายทั้งหลายด้วย.
         ดาบสทั้งหลายได้ฟังคำนั้นแล้ว    จึงกล่าวว่า    ถ้าหากพวกเราไม่
เป็นผู้กินเดนไซร้   ถ้าอย่างนั้นท่านตำหนิใครล่ะ ?   ใครเป็นผู้กินเดน.
         ลำดับนั้น       พระมหาสัตว์นั้นเมื่อจะบอกข้อความนั้นแก่ดาบส
เหล่านั้น   จึงได้กล่าวคาถาที่  ๖  ว่า :-
                        ชนเหล่าใดให้ทานแก่สมณะพราหมณ์
           และวณิพกอื่นแล้ว       จึงบริโภคส่วนที่เหลือ
           ชนเหล่านั้นเป็นผู้กินเดน.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  วณิพฺพิโน  ได้แก่ผู้ขอสิ่งของนั้น ๆ
พระมหาสัตว์ครั้นให้ดาบสเหล่านั้นสลดใจแล้ว     จึงไปที่อยู่ของตนนั่น
เอง.