ตัวหนึ่ง ไม่อิ่มด้วยซากศพมีช้างเป็นต้น   คิดว่า  เราจักได้รับอาหารมาก
ยิ่งไปกว่านี้   จึงเข้าป่าไปกินผลไม้น้อยใหญ่   เห็นพระโพธิสัตว์   คิดว่า
นกกระจาบตัวนี้มีร่างอวบอ้วนเหลือเกิน   เห็นจะกินเหยื่ออร่อย   เราจัก
ถามถึงเหยื่อของนกกระจาบตัวนั้น    กินเหยื่อนั้นแล้วจะได้อ้วน    แล้ว
จึงเกาะอยู่ที่กิ่งไม้เบื้องบนพระโพธิสัตว์    แล้วถามพระโพธิสัตว์ว่า   เจ้า
นกกระจาบผู้จำเริญ        เจ้ากินอาหารที่ประณีตหรือไร         จึงได้มีร่าง
อวบอ้วน ?    พระโพธิสัตว์ถูกกาเหลวไหลถาม   เมื่อจะทำปฏิสันถารกับ
กานั้น   จึงกล่าวคาถาที่  ๑ ว่า :-
                        พ่อลุงกา  ลุงกินอาหารประณีตกับเนยใส
           และน้ำมัน    แต่เหตุไรเล่าหนอ    ลุงจึงผอม ?
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ภตฺตํ   ได้แก่   ภัตที่เขาเตรียมไว้
ตามทำนองโภชนะของคนทั้งหลาย .      พระโพธิสัตว์ร้องเรียกกานั้นว่า
มาตุละ   ด้วยการร้องเรียกด้วยความรัก.   บทว่า  กิโส   คือผอม  ได้แก่
มีเนื้อและเลือดน้อย.
         กาได้ฟังคำของนกกระจาบนั้นแล้ว      จึงได้กล่าวคาถา ๓ คาถา
ว่า :-
                        นกกระจาบเมื่อกาอยู่ในท่ามกลางศัตรู
           แสวงหาเหยื่อในหมู่มิตร  มีจิตใจหวาดระแวง