| เป็นนิตย์ จะมีความอ้วนมาจากไหน กาทั้ง |
| หลายหวาดระแวงอยู่เป็นนิตย์ ก้อนข้าวที่กา |
| ได้มาด้วยกรรมอันเลวทราม ไม่ยังกาให้เอิบอิ่ม |
| ด้วยเหตุนั้น เราจึงผอม. |
| ดูก่อนนกกระจาบ ส่วนเจ้ากินแต่หญ้า |
| และพืชที่หยาบ ๆ มีรสอร่อยน้อย แต่เหตุไร |
| เล่าหนอ เจ้าจึงอ้วน ? |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทฬฺหิยํ ความว่า สำหรับเราผู้ |
| เป็นกาจะมีความมั่นคงมาจากไหน อธิบายว่า จะอ้วนมาจากไหน. บทว่า |
| อุพฺพิคฺคิโน ได้แก่ หวาดระแวงอยู่. คำว่า ธงฺโก เป็นชื่อของกา |
| ทั้งหลายนั่นเอง. บทว่า ปาเปน กมฺมุนา ลทฺโธ ความว่า ก้อนข้าว |
| ที่กาได้มาด้วยกรรมที่เลวทราม คือแย่งชิงเอาของผู้อื่นมา. บทว่า น |
| ปิเณติ ความว่า ไม่เอิบอิ่ม. บทว่า เตนสฺมิ ความว่า เพราะเหตุนั้น |
| ข้าพเจ้าจึงผอม. บทว่า อปฺปเสฺนหานิ ได้แก่ มีโอชะหย่อน. กา |
| แม้เป็นผู้สำคัญว่า นกกระจาบกินเหยื่อประณีต เมื่อจะถามถึงเหยื่อ |
| ตามปกติของนกกระจาบทั้งหลาย กะพระโพธิสัตว์ จึงกล่าวคำนี้. |