| ๑๐. มณิชาดก |
| |
| ว่าด้วยแก้วมณี |
| |
| [๙๖๓] เป็นเวลานานหนอ เราจึงจะเห็นสหาย |
| ทัดทรงแก้วมณี สหายของเรางามจริง เพราะ |
| การแต่งขนที่ช่างตกแต่งดีแล้ว. |
| [๙๖๔] เราเป็นผู้ขวนขวายในการงานทั้งหลาย จึง |
| มีขนแข็งคล้ายเล็บงอกขึ้นใต้ปีก นาน ๆ จึงจะ |
| ได้ช่างกัลบก วันนี้ได้ให้ช่างถอนขนออกแล้ว. |
| [๙๖๕] เธอได้ช่างกัลบกที่หาได้ยากมาแล้ว ได้ |
| ให้เขาถอนออกไปโดยวิธีใดหนอ เธอจงให้ |
| ช่างถอนออกโดยวิธีนั้นเถิด สหาย ก็เมื่อเป็น |
| เช่นนั้น อะไรเล่าห้อยย้อยอยู่คอของเธอ ? |
| [๙๖๖] แก้วมณีห้อยอยู่ที่คอมนุษย์ พวกสุขุ- |
| มาลชาติทั้งหลาย เราเลียนแบบมนุษย์เหล่านั้น |
| เธออย่าสำคัญว่าทำเล่น. |
๑๙๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๐๑ 