| [๙๗๕] พระราชาผู้เช่นนั้นก็ฉันนั้น กรรมกิเลส |
| จะไม่เปรอะเปื้อนพระองค์ ผู้มีพระราชวินิจฉัย |
| สะอาด ไม่ทรงผลุนผลัน มีพระราชกิจบริสุทธิ์ |
| ทรงปราศจากกรรมที่เป็นบาป เหมือนดอกบัว |
| ที่เกิดในสระโบกขรณีทั้งหลายฉะนั้น. |
| จบ กุกกุชาดกที่ ๑ |
| |
| อรรถกถาสัตตกนิบาตชาดก |
| อรรถกถากุกกุวรรคที่ ๑ |
| |
| อรรถกถากุกกุชาดกที่ ๑ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| พระราโชวาท ตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า ทิยฑฺฒกุกฺกุ ดังนี้. เรื่อง |
| ปัจจุบันจักมีแจ้งในเตสกุณชาดก. |
| ในอดีตกาล เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในนคร- |
| พาราณสี พระโพธิสัตว์ได้เป็นอำมาตย์ ผู้ถวายอรรถธรรมแด่พระองค์ |
| พระราชาทรงดำรงอยู่ในการลุอำนาจอคติ ทรงครองราชย์โดยไม่เป็น |
| ธรรม รีดนาทาเร้นชนบทเก็บทรัพย์อย่างเดียว. พระโพธิสัตว์ประสงค์ |
| จะถวายพระโอวาทพระราชา เดินพิจารณาหาอุบายข้อหนึ่งไป. อนึ่ง |
| ในพระราชอุทยานมีพระตำหนักประทับผิดปกติ มุงหลังคายังไม่เสร็จ |