เพียงแต่ยกยอดโดมไม้ขึ้น   แล้วเอาจันทันสอดพาดไว้.    พระราชาเสด็จ
ไปพระราชอุทยาน  เพื่อต้องการทรงกรีฑา    เสด็จดำเนินไปทั่วทุกแห่ง
ในพระราชอุทยานนั้นแล้วเสด็จเข้าพระตำหนักนั้น   เมื่อทอดพระเนตร
เห็นยอดโดม      จึงเสด็จออกมาประทับยืนข้างนอก       เพราะทรงกลัว
จะตกลงเบื้องบนพระองค์      ทรงตรวจดูอีก    ทรงดำริว่า        ยอดโดม
วางอยู่ได้เพราะอาศัยอะไรหนอ         จันทันวางอยู่ได้เพราะอาศัยอะไร
เมื่อจะตรัสถานพระโพธิสัตว์   จึงได้กล่าวคาถาที่  ๑  ว่า :-
                        ยอโดมสูงศอกครึ่ง     จันทันประมาณ
           ๘  คืบ  ยันยอดโดมนั้นไว้  ยอดโดมนั้นทำด้วย
           ไม้แก่นไม่มีกระพี้    ทรงตัวอยู่ได้อย่าง      จึง
           ไม่ตกลงจากข้างบน.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ทิยฑฺฒกุกกุ   ความว่า     ศอกครึ่ง.
บทว่า    อุทเยน    ความว่า    โดยส่วนสูงกว่า.     บทว่า     ปริกฺขิปนฺติ
ความว่า จันทัน  คือ  ๘  คืบ ยันยอดโดมนี้นั้นไว้   อธิบายว่า  ประมาณ
๘  คืบ  โดยใช้ยันไว้.   บทว่า  กุหึ   €ิตา   ความว่า    เป็นสิ่งที่ถูกวางไว้
ที่ไหน  บทว่า   น  ธํสติ   ความว่า   ไม่ตกไป.
         พระโพธิสัตว์ได้ฟังพระราชาดำรัสนั้นแล้ว    คิดว่า   บัดนี้เราได้
อุบายเพื่อจะถวายพระโอวาทพระราชาแล้ว  จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ถวาย
ว่า :-