| มีเปลือกแข็งออกจะทำให้มีรสขม ข้าแต่ |
| พระราชา บุคคลเมื่อปอกเปลือกเป็น จะทำ |
| ให้มีรสอร่อย เมื่อปอกแต่เปลือกบาง ๆ ออก |
| คงทำให้รสไม่อร่อยฉันใด. ฝ่ายพระราชา |
| ผู้ทรงพระปรีชา ก็ฉันนั้น ไม่ทรงเร่งรัดเก็บ |
| ทรัพย์ที่ควรตำหนิ คือขูดรีดภาษี ควรทรง |
| ปฏิบัติคล้อยตามธรรมะ ทำความสุขสำราญ |
| แก่ราษฎร ไม่ทรงเบียดเบียนผู้อื่น. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ขรตฺตจํ ได้แก่มีเปลือกแข็ง. บทว่า |
| เพลฺลํ ได้แก่ผลมะงั่ว. ปาฐะว่า พาลํ ก็มี. ความหมายก็เป็นอย่างนี้ |
| เหมือนกัน. บทว่า สตฺถวา ความว่า ผู้มีศัสตราเล็ก คือมีดในมือ. |
| บทว่า อโนมสนฺโต ความว่า เมื่อปอกเปลือกเป็น คือเมื่อเฉือน |
| เปลือกนอกออกและไม่นำรสเปรี้ยวออกไปทำให้รสอร่อย. พระโพธิสัตว์ |
| เรียกพระราชาว่า ปตฺถวา. บทว่า ตนุพนฺธมุทฺธรํ ความว่า แต่ว่า |
| ปอกแต่เปลือกบาง ๆ ออกไป คงทำให้ผลมะงั่วนั้นอร่อยไม่ได้เลย เพราะ |
| ไม่ได้นำรสขมออกไปให้หมดสิ้น. บทว่า เอวํ ความว่า ฝ่ายพระราชา |
| ผู้ทรงพระปรีชาพระองค์นั้นก็ฉันนั้น ไม่ทรงเร่งรัด คือไม่ลุอำนาจตัณหา |
| ที่ผลุนผลัน ทรงละการลุอำนาจอคติ ไม่ทรงเบียดเบียนราษฎร ทรง |